Artboard 1
16-04-2018 | Dionne Couvée
Leven als international in studentenstad Leiden: bij Masha ging dit niet van een ‘leien dakje’

De Universiteit van Leiden vertegenwoordigt  talloze nationaliteiten. Vanuit Engeland tot Bosnië, Italië tot Australië; internationals komen naar deze stad voor de studie van hun dromen. Maar integreren is zo makkelijk nog niet. Waar ga je wonen? Hoe creëer je een nieuw, sociaal netwerk? En hoe kom je aan geld? Student Masha ging dit niet altijd makkelijk af.

Masha met haar vaste uitlaathond op de vrijdagmiddag. Foto: Dionne Couvée 
“Er zijn in Leiden heel weinig plekken waar Engels gesproken wordt.”

Masha (23) komt uit Sarajevo en studeert sinds 2015 Psychologie aan de Universiteit van Leiden. Ze woont in een studentenhuis samen met tien Nederlandse studenten.  Momenteel is zij werkzaam bij een hondenuitlaatservice, waar zij iedere dag haar geld verdient met haar grote liefde voor honden. Tijdens haar vaste uitlaatrondje op de vrijdagmiddag, vertelt ze over haar ervaringen als internationale student in Leiden.

“Toen ik nog in Bosnië woonde, had ik altijd honden om mij heen. Dit miste ik heel erg toen ik naar Nederland kwam. Bovendien is mijn Nederlands niet heel goed, waardoor ik lastig aan een baan kan komen. Er zijn in Leiden heel weinig plekken waar Engels gesproken wordt.” Masha besloot zich in te schrijven op de site van Pawshake, wat maakt dat zij nu regelmatig honden uitlaat voor zowel internationale als Nederlandse gezinnen.

Wat heeft je doen besluiten om in Leiden te komen studeren?
“Ik wist één ding zeker: ik wilde niet in Bosnië blijven. De opleidingen zijn daar slecht en de baankansen al helemaal. Ik wil niet negatief spreken over mijn land, maar je moet echt mensen kennen om aan werk te kunnen komen. En zelfs dan heb je vaak nog een nietszeggende baan.  Ik ben van mijzelf heel ambitieus, dus wist ik dat ik niet op de juiste plek zat. Daarom heb ik zelf de touwtjes in handen genomen en ben ik op zoek gegaan naar meer uitdaging. Nederland staat bekend als een van de weinige landen in Europa die onderwijs biedt aan internationale studenten. Ik heb specifiek voor Leiden gekozen, omdat hier een toelatingsexamen gemaakt moest worden voor de studie Psychologie. Ik dacht dat dit examen mensen af zou schrikken, waardoor ik meer kans zou maken. Dit pakte goed uit: ik haalde het examen en werd toegelaten.”

Hoe ben je aan een woning gekomen in de stad?
“Vanuit Bosnië had ik een makelaar hier geregeld die voor mij op zoek ging naar een huis. Dit werkte alles behalve ideaal en ik hoorde weinig van hem. Gelukkig had hij uiteindelijk één huis gevonden, dat ik meteen aannam. Ik woonde op een piepkleine kamer in een huis met drie Nederlandse meiden. Deze meiden leefden allemaal heel erg op zichzelf, wat maakte dat ik al snel weg wilde. Ik was juist op zoek naar de gezelligheid en de sociale contacten.”

“De universiteit bood geen hulp bij het vinden van een kamer. De enige mogelijkheid die zij biedt is een studentencomplex in de binnenstad, waar kamers speciaal verhuurd worden aan internationals. Dit zijn echter allemaal studio’s en dit kost je minimaal zevenhonderd euro per maand! Dit kon ik echt niet maandelijks kwijt. Nu nog steeds niet trouwens.”

“Via Kamernet kwam mijn huidige studentenhuis op mijn pad. Ik dacht: ik schrijf ze gewoon een mail, ik zie wel wat er gebeurt. Al snel werd ik uitgenodigd voor een hospiteeravond. Ik had geen flauw idee wat dit inhield. Ik ging er naartoe met het idee dat ik alleen even de kamer kwam bekijken, maar ineens stonden er nog twaalf andere meiden te wachten! Ik moest de wedstrijd met hen aangaan wie de kamer zou krijgen. En als dit niet al erg genoeg was, spraken ze ook nog eens allemaal Nederlands, waar ik nog geen touw aan vast kon knopen. Ik heb die avond vooral individueel met huisgenoten gepraat. Blijkbaar heb ik ze op deze manier weten te overtuigen, want ik woon hier nu!”

Hoe betaal je je maandelijkse kosten?
“Eigenlijk betalen mijn ouders alles. Dit hebben ze altijd gedaan. Als je als international niet gesponsord kunt worden door je ouders, dan kan je hier simpelweg niet komen wonen en studeren. Het leven hier is ontzettend duur en het vinden van werk tegelijkertijd ontzettend lastig. Het enige wat ik kan lenen van de overheid is net voldoende om mijn collegegeld te kunnen betalen. Maar geld om van te kunnen wonen en leven, daar moet je echt zelf voor zorgen. Ik heb me rot gezocht naar een baan hier in Leiden, maar ik heb nergens kunnen solliciteren. Het is hier overal een must dat je Nederlands spreekt en dit doe ik nog niet.”

Word je op weg geholpen door de universiteit bij het leren van de Nederlandse taal?
“Nou, er is een cursus die je kunt volgen vanuit de uni. Maar deze kost zo’n vijfhonderd euro. Dit zijn echt geen prijzen voor studenten, al helemaal niet als je hier net komt wonen en dus nog helemaal geen inkomen hebt. Ik heb zelf een andere cursus opgezocht en die geprobeerd te volgen. Ik merkte al snel dat dit me heel lastig af ging. Het is een lastige taal en in combinatie met het integreren en studeren werd het me allemaal even teveel.  Nu, bijna drie jaar later, ben ik gesetteld en heb ik tijd en rust gevonden voor andere dingen dan mijn studie of mijn nieuwe leven. Ik wil me nu volledig gaan focussen het leren van Nederlands.”

Deed de universiteit dan helemaal niets, om je op weg te helpen?
“Jawel, de introductieweek die zij organiseert is geweldig! Niet deelnemen aan de OWL is echt het stomste wat je kunt doen. In deze week heb ik heel veel andere internationals ontmoet waar ik nu nog steeds wekelijks mee omga. Er ontstond een vriendengroep van wel zesentwintig mensen waar ik nu nog vaak drankjes mee doe of mee naar feestjes ga. Je moet het wel echt hebben van deze week: dit is hét moment om mensen te ontmoeten. Hierna is hier niet echt een mogelijkheid meer voor. Daarom zou ik deze week aan iedere student aanraden.”

“Op dit moment sport ik bij een Nederlandse volleybalvereniging, waardoor ik zowel internationale als Nederlandse vrienden heb. Dit maakt dat ik niet meer afhankelijk ben van enkel mijn internationale vriendengroep van de OWL. Maar dit heeft wel even geduurd. Voor mijn gevoel heb ik nu pas, drie jaar later, mijn weg gevonden in Leiden.”

Masha aan de wandel met haar uitlaathond Boy. Foto: Dionne Couvée

Wat maakt het leven van een internationale student lastiger dan die van een Nederlandse?
“Wat ik het moeilijkste vind, is dat ‘thuis’ heel ver weg is. Ik kan niet even langs mijn ouders gaan als ik moe ben, of honger heb. Mijn huisgenoten doen dat bijvoorbeeld wel. Die pakken in een weekend de trein en zijn binnen maximaal twee uurtjes reizen thuis. Ik kan hier best wel jaloers op zijn. Wanneer ik mijn ouders op wil zoeken, dan moet ik dit lang van tevoren plannen. Ik denk dat deze ‘verplichte’ onafhankelijkheid het nog zwaarder maakt om op jezelf te gaan wonen, omdat er geen makkelijke weg terug is als het even niet gaat.”

“Bovendien word je in het diepe gegooid, waarbij je met allerlei nieuwe dingen te maken krijgt: de cultuur, de taal, het eten, ga zo maar door. Dit vroeg in het begin heel veel energie van mij. Ook de studie viel me zwaar. In Sarajevo ging mijn opleiding me eigenlijk heel makkelijk af, waardoor ik niet gewend was om hard te studeren. Hier aan de universiteit ligt het niveau een stuk hoger. De combinatie van het zelfstandig worden, het integreren in een nieuw land en de hoge druk van mijn studie werd mij teveel. Ik ben tijdens mijn eerste jaar gestopt met mijn studie. Ik heb een half jaar pauze genomen en in september besloot ik om opnieuw te beginnen met Psychologie. In dit half jaar heb ik de tijd genomen om daadwerkelijk te kunnen aarden in Leiden en in Nederland.”

“Er komt geen hulp vanuit de universiteit. Je bent aangewezen op je eigen netwerk.”

Hoe ben je terecht gekomen bij je huidige baan?
“In mijn half jaar ‘pauze’, heb ik heel veel geprobeerd te solliciteren. Dit ging mij helemaal niet makkelijk af. Er zijn in Leiden heel weinig plekken waar Engels gesproken wordt. Na lang zoeken en telkens de teleurstelling van niet aangenomen worden, heb ik mijn zoektocht gestaakt. Ik merkte dat hoe hard ik ook mijn best deed met mij thuis voelen in deze stad, er iets bleef ontbreken. Thuis, in Bosnië, had ik altijd honden om mij heen. Daar heb ik mijn grote liefde voor dieren ontwikkeld. Hier in Leiden merkte ik dat wanneer ik over straat liep, ik iedere hond aanhaalde die ik tegenkwam. Dit was voor mij echt een wake up call: ik moet hier iets mee doen!”

“Zelf een hond nemen is als student geen optie. Ik ben veel weg en daarbij heb ik nooit genoeg ruimte op mijn studentenkamertje. Vandaar dat ik op zoek ging naar hondenuitlaatservices, zoals deze. Ik heb me ingeschreven en een eigen pagina aangemaakt op de site. Daarna is het wachten totdat mensen contact met jou opnemen. Een half jaar lang hoorde ik niets. Eigenlijk was ik alweer vergeten dat ik me überhaupt ingeschreven had. Totdat ik ineens vijf aanmeldingen tegelijk kreeg! Ondertussen doe ik dit werk al anderhalf jaar en loop ik elke dag met een hondje. Voor twee families loop ik vast elke week, maar er zijn er ook bij die mij alleen appen wanneer ze me nodig hebben. Contact gebeurt altijd in het Engels. Sommige families waar ik voor loop zijn internationaal, maar er zijn ook veel Nederlandse gezinnen bij. Het geld dat ik hiermee verdien is fijn voor erbij, maar lang niet genoeg om van te kunnen leven. Daar heb ik gelukkig nog steeds mijn ouders voor. Maar bovenal is het een grote hobby van mij en vind ik het heerlijk om aan mijn dagelijkse, drukke leven te ontsnappen door in de natuur te zijn samen met de honden.”

Overzicht

Gelukkig is het niet alleen Masha, maar meerdere internationale studenten gelukt om een baantje te vinden in Leiden naast hun studie. Een aantal plekken waar internationals op dit moment werkzaam zijn, in kaart gebracht:

Zo te horen heb je het leven dat je hier opgebouwd hebt voornamelijk aan jezelf te danken. Klopt dat?
“Zo zou je het wel kunnen stellen ja. Ik had verwacht dat de universiteit hier behulpzamer in zou zijn, maar afgezien van de OWL is zij dit niet. De OWL was fijn voor de eerste sociale contacten, maar ik had liever gehad dat de universiteit hulp had geboden bij het vinden van een kamer. Of misschien nog wel het allerliefst bij het vinden van een baan. Want dit laatste is tot op de dag van vandaag nog heel lastig voor mij en mijn medestudenten. Ik ken dan ook niemand anders uit mijn internationale vriendengroep die een baantje heeft in Leiden.”

Hoe zie je de komende jaren voor je?
“Voorlopig ben ik nog bezig met mijn Bachelor Psychologie. Daarna wil ik sowieso nog een master gaan volgen. Dit kan allemaal nog wat uitlopen, omdat ik nu serieus aan de slag wil met het leren van de Nederlandse taal. Of ik in Leiden blijf weet ik nog niet. Ik sta open voor nieuwe steden, maar ook nieuwe landen. Eén ding weet ik wel zeker: ik hoef niet terug naar Sarajevo. Na de overstap gemaakt te hebben naar Leiden, ben ik veel zelfverzekerder geworden en sta ik open voor alle nieuwe mogelijkheden die op mijn pad komen.”

 

Wat doet de universiteit?

Dat de universiteit niets doet om internationale studenten een eindje op weg te helpen, is niet helemaal waar. Het voorbeeld dat Masha noemde is de OWL: Orientation Week Leiden. Dit is een introductieweek speciaal georganiseerd voor internationals. Sinds 2012 vindt deze week twee keer per jaar plaats. Onder leiding van studentmentoren maken zij kennis met de stad, de universiteit en elkaar. De winterversie is net afgelopen, waar ruim 400 nieuwe studenten aan deelnamen.

Bovendien vinden er regelmatig workshops plaats in Leiden die ingaan op het zoeken van een baan, juist wanneer je de taal niet spreekt.  Deze worden georganiseerd door de universiteit. De eerstvolgende is in mei, in het universiteitsgebouw Lipsius: ‘How to find a job in the Netherlands‘. Alhoewel deze workshops voornamelijk bedoeld zijn om aan het werk te komen nà je studie, worden er bruikbare tips gegeven over welke strategie je zou kunnen gebruiken bij het zoeken van een baan in een vreemd land.

Voor hulp bij het vinden van huisvesting, kunnen internationale studenten terecht op de website van Leiden University Housing Office. Hier kun je je voor 350 euro inschrijven, waarna de universiteit voor jou op zoek gaat naar een kamer. Wanneer je, net zoals Masha, liever zelf de touwtjes in handen neemt, kun je als internationale student terecht op de Finding a house yourself page. Op deze pagina zijn zoektips te vinden.

welzijn | reportage

  Wat hebben de eerste genetisch gemanipuleerde stier en een restaurant met als motto ‘verbinding’ met elkaar te maken? Het antwoord: een stal. De Stal, om precies te zijn. Want op de vroegere verblijfplaats van stier Herman, achter het LUMC op het Bio Science Park, staat nu De Stal: een duurzaam en maatschappelijk betrokken horecagelegenheid …

welzijn | achtergrond

Op 14 mei 2017 werd de jongste Franse president ooit ingehuldigd: Emmanuel Macron. Met zijn plotse populariteit, grootse plannen en verrassend goede Engels deed hij de grondvesten van de Franse politiek schudden. Precies een jaar later blikt dr. Niek Pas, hoogleraar Franse moderne geschiedenis aan de Universiteit Utrecht, in een lezing terug op het eerste …

welzijn | reportage

  De Côte d’Azur: alleen maar duur en luxe? Er is een uitzondering! Hoewel de meeste mensen kiezen voor buursteden Nice of Cannes, is de sfeervolle havenstad Antibes een bezoek meer dan waard. De stad biedt een mix van luxe en de charme van het Franse platteland. Ik ging erheen en bekeek de badplaats door …

welzijn

Wat je moet weten over één van de grootste onderzoeksinstituten van Nederland: het Centre for Human Drug Research (CHDR). Je leest het hier.

welzijn

Leiden is een stad van traditie. Deze traditie klinkt door in de stad zelf. Met onder andere de oudste universiteit van het land is Leiden HUPPELDEPUP. Hier zijn de 7 oudste toeristische attracties van Leiden. Must sees voor als je ouders, opa of oma een keer op bezoek komen. Oudt Leyden, 1907 Het is maar bij …

welzijn

Het is een kleurrijke bedoeling, de Wereldfair van het museum Volkenkunde. Het plein voor het museum was 21 mei gevuld met een podium, verschillende kraampjes en vooral veel mensen en vrolijkheid. Een interview met Museum Volkenkunde-medewerkster Farnaaz Jahangier. Wat is de Wereldfair? De Wereldfair is een Wereldse Markt. De bezoekers kunnen meedoen aan verschillende workshops …

welzijn | interview

It’s a man’s world… Ook als het om hoge posities in de wetenschap gaat. Maar dit verandert langzaamaan. Zo zijn er onlangs honderd nieuwe vrouwelijke hoogleraren benoemd via het Westerdijk Talentimpuls. Daarnaast hangen er sinds kort veertien portretten van vrouwelijke hoogleraren in de Senaatskamer van de Universiteit Leiden, een plek waar tot nu toe slechts …

welzijn

Uit onderzoek van het CBS blijkt dat er steeds minder studenten op kamers gaan wonen. Ook veel Leidse studenten wonen elders, zelfs als dat betekent dat ze een flinke reistijd hebben en niet een halfuurtje voor aanvang van een college uit bed kunnen rollen.

welzijn

Duurzaam leven duur of lastig? Leiden Lokaal maakt het jou makkelijker dankzij deze gids die biologisch verantwoorde horecagelegenheden bij jou in de buurt laat zien.

welzijn | interview

We horen er tegenwoordig bijna dagelijks wel iets over: duurzaamheid.Maar hoe zorg je ervoor dat duurzaamheid voor iedereen toegankelijk is? “Wij willen het via educatie nog breder op de kaart zetten”, aldus Nanda van Beest, senioradviseur duurzaamheidseducatie bij de gemeente Leiden.

welzijn | interview

Ties Bosman bouwt Tiny Houses naar de wensen van zijn klanten. Foto: Claire Witteman Tiny Houses zijn helemaal ‘in’. Als je het letterlijk vertaald heb je het eigenlijk over ‘kleine huizen’. Ties Bosman houdt zich in het dagelijks leven bezig met de bouw van deze huizen. Je spreekt volgens hem pas over een Tiny House …

welzijn | interview

In 2050 gaan er wellicht meer mensen dood aan de gevolgen van antibiotica-resistentie dan kanker, aldus een rapport van ‘The Review on Antimicrobial Resistance.’ Er worden steeds minder nieuwe soorten antibiotica ontdekt en bacteriën worden steeds vaker resistent tegen veel gebruikte antibiotica. Aan de Universiteit van Leiden werkt Coen van Hasselt, assistent professor farmacologie, aan …