Artboard 1
31-05-2018 | Jop Leuven
Hoe Persoonlijk Kan Cultuur Zijn?

Elke maand wordt er een filmquiz georganiseerd in het café Meneer Janssen. En aangezien ik al drie artikelen had geschreven over film, leek het mij een mooi idee om deze kennis eens te testen.

Wat voor een quiz wordt maandelijks georganiseerd bij Cafe Meneer Janssen?

Bij één vraag zaten we enorm te twijfelen, was het nu wel of niet Georgina Verbaan die in zowel Hartenstraat als Hartenstrijd de rol van Mara vertolkt? Normaal zou je zoiets gewoon even gauw opzoeken op het internet, even snel op IMDB kijken. Maar dat kan nu natuurlijk niet. Technisch gezien kon het wel, maar dat zou niet goed voelen bij een quiz. Ik had geen enkel idee wat het antwoordt moest zijn, totdat iemand ineens herinnerde dat de diegene die de vraag oplas zelf fan was van Georgina Verbaan. Dus vulde we toch maar die naam in. En uiteindelijk bleek het ook nog goed te zijn!

De eerste twee teams kregen een prijs, en wij werden precies derde. Ik ging dan wel met lege handen naar huis, maar de vraag van Georgina Verbaan bleef hangen. Want ik wou eerst schrijven over mijn ervaringen bij de quiz, de verschillende rondes, de teleurstelling en de heftige competitie. Maar achteraf moet ik de hele tijd denken aan hoe persoonlijk cultuur en een quiz kan zijn.

Vandaar deze column waarin ik mezelf afvraag: Hoe persoonlijk kan een filmquizvraag zijn?

Meneer Janssen tijdens de filmquiz.

Welke regisseur regisseerde de film Phantom Thread, die onder andere was genomineerd voor beste film bij de Oscars?

Afgelopen februari was ik bij op het filmfestival van Rotterdam, waar mijn favoriete regisseur zou komen. Paul Thomas Anderson, de regisseur van mijn favoriete film The Master. Zijn nieuwste film Phantom Thread beleefde zijn Nederlandse première op het filmfestival. Er was een speciale voorstelling waarbij de muziek van de film live werd gespeeld door een orkest. En daar moest ik natuurlijk bij zijn.

Voordat de film begon was er een kleine Q&A met de filmregisseur, waarbij de directeur van het festival een paar vragen zou stellen aan hem. Hij werd aangekondigd en kwam en het podium oplopen, en het voelde heel onwerkelijk. De filmregisseur waar ik al jaren interviews van had gelezen en gekeken, de filmregisseur wiens films ik tientallen keren heb gekeken, mijn favoriete filmregisseur stond daar ineens.

De film begon en ik was eigenlijk gelijk overdonderd door hoe goed de film was. Ik kreeg zelfs een paar keer kippenvel. Ik dacht dat dat kwam door de livemuziek, maar later realiseerde ik dat ik ook kippenvel kreeg bij een stuk waar helemaal geen muziek zat.

Het eerste wat ik zei toen de film was afgelopen was: ‘‘Het is een meesterwerk!’’ En ik klapte zo ongelooflijk hard dat mijn handen pijn deden, want Paul Thomas Anderson werd naar voren gevraagd. Hij zwaaide een paar keer, en toen was hij weg.

Ik liep de zaal uit en was nog helemaal aan het nagenieten van de film, en door de spanning moest ik heel nodig naar het toilet. Rechts was de gang naar het toilet, maar links, midden in de foyer, stond Paul Thomas Anderson. En ik dacht, dit is mijn kans.

Ik was enorm zenuwachtig en stond te shaken als een gek. Ik wou eigenlijk van alles zeggen. Ik wou zeggen hoeveel zijn films voor mij betekenen, dat ik The Master honderden keren heb gezien, dat ik scenes uit zijn films op mijn iPod heb staan om gewoon te luisteren, dat hij mijn favoriete regisseur is.

Maar het enige wat ik echt zei was: ‘‘I loved the extreme close-ups’’ Ik complimenteerde hem met zijn prachtige film.

Maar misschien had ik moeten zeggen, wat Paul Thomas Anderson antwoorde op mijn complimenten. Hij zei: ‘‘Thank you’’

Want in die twee woorden zit eigenlijk alles wat zijn films voor mij betekenen.

Hoe heet de pas waarmee je onbeperkt film kunt kijken?

Ik wou dat ik in deze column wat sluikreclame kon stoppen en dat ik er dan daadwerkelijk geld mee kon verdienen. Want een jaar voordat ik überhaupt eindexamen deed wist ik al van de Cineville pas af, terwijl in het dorp waar ik vandaan kom helemaal geen bioscoop is. En de eerste bioscoop waar deze pas werkt was 45 minuten rijden.

Ik wou zo graag deze pas hebben. Want ik zag mij al hele dagen in de bioscoop zitten. Lekker eindeloos kijken en nieuwe films ontdekken. Daarom kocht ik de pas ook gelijk op mijn eerste avond in Leiden.

Het was de eerste avond dat ik op mijzelf woonde. Ik moest zelf eten koken en besloot Chicken Tonight te koken. Omdat dat makkelijk was. Want koken was en is niet mijn sterkste punt. De rijst zat verpakt in een plastic zak. Die ik maar niet open kreeg. Toen begon er een interessant onderwerp bij DWDD. En ik was aan het kijken terwijl ik de rijst zak open probeerde te scheuren.

Kijken. Scheuren. Kijken. Scheuren. Kijken. Scheure…BANG!!

Daar lag de hele zak rijst ineens op mijn tapijt. En net in de eerste week had ik geen stofzuiger. Dus toen pakte ik de vier uiteindes van het tapijt. En probeerde ik de rijst naar het midden van het tapijt te krijgen om het vervolgens met een stoffer en blik op te vegen.

Ik was daarom ook erg blij dat ik die avond mijn pas kon uitproberen. Ik ging naar een voorstelling van allemaal korte films van George Melies. Het was mijn eerste kennismaking met Het Kijkhuis. Een van de bioscopen waar ik nog veel tijd zou spenderen.

En ik was voor het eerst in een voor mij redelijk onbekende stad en in een onbekende bioscoop, maar gek genoeg voelde ik mij gelijk thuis.

cultuur | podcast

In 1981 begon Niek Broeijer zijn studententijd in Leiden. Al gauw was hij anders dan de doorsnee student. In plaats van drinken, roken en feesten stond hij elke ochtend vroeg op om te roeien op Njord, de grootste Leidse roeivereniging. Zo behaalde hij al op jonge leeftijd het Guinnes World Record op de 100 kilometer …

cultuur | interview

Veel mensen denken bij de hygiëne van studentenhuizen al snel aan halfvolle bierflesjes in de fusie (ander woord voor de woonkamer), verstrooide vuilniszakken in de gangen, en overgelopen doucheputjes. Al snel gaan van die gedachtes je nekharen overeind staan en gieren de rillingen al door je lichaam. Maar is een studentenhuis echt zo smerig als …

cultuur | recensie

Sinds oktober vorig jaar is in het Museum Volkenkunde een tentoonstelling over Bali te bewonderen. Leiden Lokaal nam een kijkje.

cultuur | video

Klopt het nog? Elke Leidenaar kent de Burcht. Dit monument siert de stad al sinds de 12e eeuw en staat pal in het midden van de stad, op de splitsing van de Oude en Nieuwe Rijn. Het werd oorspronkelijk gebouwd als verdedigingsfort. Maar wat valt er nu te doen bij de Burcht? 4 leuke dingen …

cultuur | interview

Een interview met projectleider Tanja van der Zon bij het Rijksmuseum van Oudheden over haar baan, Middeleeuwse Tuinen en haar favoriet.

cultuur

Is het einde van je seizoen op Netflix in zicht? Geen paniek! Er staat een compleet nieuw seizoen op je te wachten in de theaters van Leiden. Op 13 mei vindt namelijk de seizoenpresentatie plaats voor het komende theaterseizoen van 2019-2020.   Tijdens de seizoenpresentie laten de Leidse Schouwburg, de Stadsgehoorzaal en Theater Ins Blau zien …

cultuur | reportage

Een kijkje in het park Stoomtrein Katwijk Leiden, waar je een ritje kunt maken in een echte stoomtrein. Maar behalve dat doen de meer dan honderd vrijwilligers nog meer en misschien wel belangrijker werk.

cultuur | reportage

Hockey is voor kakkers, voetbal is voor het volk en darten is een cafésport. Er zijn vele vooroordelen die heersen over sporten, maar kloppen deze wel? Dat er in cafés een dartbord hangt, maakt de sport niet een cafésport. Er zijn namelijk serieuze dartverenigingen, zo ook in Leiden. Ik ging langs bij de Leidse dartvereniging …

cultuur

Bekijk waar je deze vier bijzonder sporten kunt beoefenen en leer over wat ze inhouden.

cultuur | reportage

De Kleiwarenfabriek Firma Gebroeders Ginjaar maakt sinds 1920 bouwkeramiek, producten die gemaakt zijn van klei. Wanneer je de fabriek binnenloopt, lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan. Jolanda Ginjaar legt uit wat er schuil gaat achter de deuren van dit oude familiebedrijf.

cultuur | interview

Heb jij al 100 keer geluncht en geborreld op de Nieuwe Rijn? Goed nieuws! Sinds afgelopen weekend heeft Leiden er een nieuwe lunchroom/bar bij: ’t Gerecht.

cultuur | interview

Vergeet Coen en Sander of Mattie en Marieke, Leiden heeft zijn eigen talentvolle DJ-duo. Elke woensdag van 21.00 tot 23.00 hoor je de twee radiorakkers Geert (29) en Julius (29) op Sleutelstad FM. In een programma waar muziek en ‘slap gelul’ centraal staan. Het enthiousiasme van de twee DJ’s is zo aanstekelijk, dat je elke …