Artboard 1
29-03-2019 | Romy Pegtel
Een openhartig gesprek over God

Ik loop super geconcentreerd om niet weggeblazen te worden, over de Lammenschansweg. Aan mijn linkerhand heb ik de drukke straat aan mijn rechterhand heb ik oude, bedrijfsgebouwen. Ik loop langs een Kringloopwinkel, waar mensen buiten zitten, waarom in dit weer weet ik ook niet. Als ik mijn bestemming bereikt heb zie ik een poort, met erachter een gebouw met de woorden: ‘Welkom in GODcentre’ en ‘Celebration’ er op. Ik druk zonder een goede blik te werpen op de bel. Als ik geen gehoor krijg werp ik een betere blik op de bel en zie dat ik de keuze tussen drie bellen heb. Als ik op de meest oude bel druk, hoor ik binnen de bel gaan.

GODcentre heeft een Youtube-, Instagram- en Facebookaccount

Als Esther Risselada en ik gesetteld zijn met beide een kopje thee, vraagt ze over mijn interesse en kennis over de kerk en ik geef toe dat ik niet veel over haar kerk weet, maar dat ik daarom juist interesse heb. Ze begint met een uitleg over haar kerk.

Kunt u wat vertellen over uw kerk?

Onze boodschap is hetzelfde: we geloven in de God van de Bijbel. De God van Abraham, Isaak en Jacob, de God van Israël. Dat betekent overwinnen met God. We geloven dat God zijn eniggeboren zoon Jezus naar de aarde heeft gestuurd om te sterven voor onze zonden, zodat we verzoend zijn met God. We geloven dat de Here Jezus de weg, de waarheid en het leven is en dat Hij na 3 dagen is opgestaan uit de dood.

Onze vorm kan alleen verschillen, wij zijn een evangelische kerk. We blijven niet binnen vier muren, we gaan ook de straat op en het is belangrijk dat jeoutreach doet. Het gaat niet alleen om de gelovige mensen, maar juist ook om mensen die in nood zijn, die Jezus nog niet kennen als verlosser.

Bij onze kerk geloven wij in de God van liefde en genade. Het maakt niet uit wat je hebt gedaan, je bent altijd welkom. Here Jezus is gekomen naar de aarde om juist te redden, dat betekent ook zijn naam, in plaats van dat hij gekomen is om te oordelen. Hier kan je jezelf zijn. daar staat onze naam ook voor: GODcentre. God’s Original Design: dat betekent dat je uniek bent, dat je zo geschapen bent en dat je goed bent zoals je bent. Veel mensen die hier voor het eerst komen, ervaren veel liefde. Dat geven wij als gemeente. Wij hopen natuurlijk dat je een bepaald pad kiest, maar we veroordelen niet

Het eerste uur is gewoon worship, dus dat is met muziek. We hebben een gitaar en drum en goede vocalisten, een bas en een saxofoon. Het is echt wel tof, we hebben ook een dance crew, die bestaat uit jonge meiden die goed kunnen dansen.

We houden ons wel bij het fundament van de bijbel, maar met een pakkende boodschap. Wat slaat op de tijd van nu. Soms lijken diensten een beetje hoogverheven, dat je denkt waar gaat het nou eigenlijk over en hoe maak ik het praktisch voor mijn eigen leven? Wij hebben  een boodschap waar je echt mee aan de slag kan en iets mee kan. Ook is onze kerk erg laagdrempelig.

Pastoor Arno van der Knaap vertelt over GODcentre te Leiden

Wat maakt uw kerk anders dan andere kerken?

Jongeren mogen zich zelf zijn en wij doen aan evangelische expressie, bij een worship. Er zit wel een structuur in, er zijn voorgangers, daar zitten oudsten omheen en diakenen. Het is wel gewoon gestroomlijnd. Zoveel ruimte voor de jongeren, wij geloven dat de jongeren de toekomst zijn. Maar wij geloven ook dat de ouderen (fris en groen) die komen hier op dinsdag samen eens in de twee weken samen, daar kan je weer heel veel van leren. We koppelen ook wel eens de ouderen aan de jongeren, zodat we elkaar versterken

We bieden ook op maandag een home, voor dak- en thuislozen. Verschoppelingen van de samenleving en dat we daar ook naar omkijken. Niet alleen ‘God zegen je,’ en weer door, maar dat als diegene brood nodig heeft, dat je dan ook brood geeft. We hebben ook een stukje land in Congo, waar we cassave op verbouwen en onderdak bieden aan weeskinderen.

Esther Risselada kijkt naar de foto’s van de projecten in Congo. Foto: Romy Pegtel

Kunt u wat meer over uw persoonlijke ervaring in de kerk vertellen?

Ik heb ook veel ongelovige vriendinnen. Maar buiten de kerk word je bewust of onbewust meer naar beneden gehaald. Ik heb de gemeente nodig, hier wordt ik weer geboost, omdat je in je geloof staat. Een beetje persoonlijk over mij: Ik heb zelf uitgezaaide kanker gehad. Iets was ontdekt in mijn long. Mensen denken al die staat met één been in het graf, maar hier in de kerk ‘Geef niet op hè’ ‘God gaat het doen, hè’. Dat geeft dan weer hoop. Deze kerk probeert altijd hoop te brengen.

Later kwam ik erachter dat God er eigenlijk altijd al was. Omdat je dan zo druk bezig bent met het lawaai in de wereld en bezig bent zelf dingen in te vullen heb je dit niet meteen door. Toen mij dochter een jaar was, bleek ik darmkanker te hebben en dat was echt een shock. ‘Huh, ik kanker?’ ik was zo jong, 34. Het was een heel zwaar traject en mijn leven werd letterlijk op pauze gezet.

Ik had bijna het leven gelaten in het ziekenhuis, en ik had heel veel complicaties. Ik weet nog dat de voorganger hier (dat is ook tevens mijn broer) hij kwam daar niet echt als broer, maar echt als voorganger. Daar kan ik echt emotioneel van raken…

Tranen schieten hier in Esthers ogen.

Het was zo zwaar, ik kon niet meer eten, allemaal slangetjes had ik uit me. Ik zou misschien weer geopereerd moeten worden, maar ik was uitgeput van alles, het was zo zwaar en ik had zoveel complicaties, dat ik dacht ik weet niet hoe dat moet gaan. Maar toen is hij gekomen en hadden we een heel intiem gesprek en zei hij: God heeft een goede toekomst voor jou. Dat staat ook in de bijbel: Ik heb niet je ongeluk, maar je geluk voor ogen. En hij liet me zien, ook al zal het straks nog slechter gaan, daar ga je naartoe. Ik pakte dat op dat moment. Ik had geloof, ik ga het gewoon redden. De volgende dag was ik helemaal schoon verklaard en had ik dus geen operatie nodig. Dat was een wonderlijk moment voor mij en heb ook in het ziekenhuis gezegd: Heer, als ik dit mag overleven, dan ga ik iets voor uw koninkrijk gaan doen. En ongeveer twee jaar later ben ik in de kerk gaan werken.

Ik weet dat God mij in het leven heeft gehouden en dat ik ook een kracht voor mij, dat ik ook kan dragen. God heeft groot herstelwerk in mijn leven gedaan. Ik heb wel rottigheid uitgehaald, waar ik niet trots op ben. Ik was altijd onzeker en wilde erbij horen, maar ik voelde me leeg. God heeft het hersteld. Ik voel me geliefd, mijn identiteit is in Hem en niet meer in mijn kleren en mijn mooie huis.

Ik houd van echtheid. Ik geloof dat God je ook roept om echt te zijn. Er is zoveel gemaaktheid in de wereld, kijk naar Instagram. Hoe geweldig de meesten het allemaal voor elkaar hebben. Ik geloof dat niet. Dat is een schijnwereld die ze laten zien. Ik denk dat het belangrijk is dat je je gevoelens uit. Dat je zegt waar je mee zit. Alles wat je aan het licht brengt, daar kan je mee aan de slag. Ik leefde vroeger ook veel in maskers en liet niemand echt dichtbij komen, maar nu schaam ik me niet meer. 

Esther Risselada voor de visietekst van haar kerk. Foto: Romy Pegtel

In 2015 ben ik begonnen in de kerk. Hiervoor had ik een drukke baan bij T-Mobile. Toen ik ziek raakte, heeft dat alles veranderd. Ik had daarna helemaal geen zin meer om voor een commercieel bedrijf te werken. ‘Waar gaat het allemaal om?’ ik ging denken aan doelen in mijn leven en de belofte die ik aan God heb gemaakt, als ik het mocht overleven zou ik wat voor u doen.

Ik ben nu eventmanager bij de kerk. We organiseren altijd leuke events, er komt nu een mannendag aan: ‘Men of the future, dus dat is ook super gaaf. Er komt rond Hemelvaart een familiedag. Dat wordt echt een dag voor jong en oud. Een event van springkussens, lekker eten, muziek en leuke kraampjes. We zijn gewoon een toffe kerk, ik kan het niet anders zeggen.

Dit gebouw wordt in oktober tegen de vlakte gegooid en worden er hier woningen gebouwd. We zijn dus hard opzoek naar een nieuw gebouw, wat niet zo makkelijk is om te vinden. Met genoeg parkeerplaatsen, voor alle verschillende afdelingen om dat allemaal in een gebouw te krijgen en het liefst ook nog in Leiden en omgeving. Elke woensdag komen we bij elkaar om te bidden, en dat we ook echt op het hart hebben dat we bidden voor het gebouw, want het is best wel op korte termijn. Gebed en eenheid is heel krachtig. We hebben nog niets concreets, we geloven wel dat God daarin gaat voorzien. En dan zal je zien dat als er nu een gebouw gaat komen, dat God daar dan in is. Hij laat ons niet in de steek. Hij is nooit te laat of te vroeg. Dat is echt een geloofsstap die we maken en wat dit jaar moet gebeuren. We hebben hier ongeveer 7 jaar gezeten.

Esther in de jongerenruimte. Foto: Romy Pegtel

De kerk is zoveel groter dan ik had verwacht bij binnenkomst en als een cadeautje krijg ik  na ons gesprek een rondleiding van Esther door de hele kerk. Ik krijg de plaatsen voor de kinderen, voor de jongeren, de winkel, kantoren van vrijwilligers en de voorganger en de grote zaal waar de gezamenlijke bijeenkomst op zondag is.

Ik werd van harte uitgenodigd om zeker een keertje terug te komen om een dienst bij te wonen. Hier wil ik Esther graag aanhouden en misschien komt hier nog wel een mooie reportage uit. Maar eerst gaat Esther lekker op vakantie voor haar veertigste verjaardag!

| reportage

Het hoogseizoen voor Leidse musea is begonnen, momenteel zijn er dan ook veel bijzondere tentoonstellingen.

| reportage

Als je met de auto tussen Leiden en Wassenaar over de A44 rijdt, kom je terecht in een wirwar van verkeersborden, omleidingen, bouwverkeer, kranen, shovels en wegwerkers. Na meer dan tien jaar strijd, komt de nieuwe snelweg er toch: de RijnlandRoute. Deze weg vormt de verbinding tussen de A44 en de A4. Het ontsluit de …

| reportage

De gemeente Leiden en projectontwikkelaars hebben grote plannen voor de wijk Hoge Mors. Op verschillende locaties binnen de wijk zullen gebouwen worden gerenoveerd, maar ook zullen sommige gesloopt en vervangen worden. Hier zijn niet alle bewoners even blij mee. Er bestaan zorgen over het tekort aan parkeerplekken en over de toenemende verkeersdrukte op de twee …

| interview

Even terug naar dat verjaardagspartijtje van vroeger, waar je met zijn allen ging schat zoeken op het strand of in de bossen. Moeders had hiervoor een schatkaart uitgetekend en vol spanning en enthousiasme kon er gezocht worden naar de verstopte schat. Eenmaal gevonden was deze volgeladen met lekkers of cadeautjes, dat waren nog eens tijden.  …

Shakespeare, Wolkers, De Ronsard en Goethe: schrijvers van de teksten die je tijdens de literatuurles door moest ploegen, op zoek naar de diepere betekenis van onbegrijpelijke woorden. Maar in plaats van in een schoolboek, zijn deze teksten in Leiden gewoon op de muren te vinden. En in plaats van huiswerk, geven deze muren de Leidenaar …

| interview

Een duik in het verhaal achter het wijkblad: Morsetekens. Een magazine voor informatievoorziening en verbinding in het Morsdistrict.

| fotoserie

Op 4 april heeft PLNT op feestelijke wijze hun daktuin geopend.

| interview

Het wordt steeds lastiger voor starters en studenten om een huis te kopen of te huren. Wat nu? Je leest het in dit interview met Leidse makelaar Willemijn.

| reportage

Aan de rand van het terrein van hockeyclub Roomburg, kan men de karakteristieke molen bewonderen. Deze molen lijkt erfgoed te zijn voor LHC Roomburg, want hij mag ook schitteren in zijn oranje kleur op het logo. Naast de karakteristieke molen is er nog een vertrouwd figuur te vinden op de hockeyclub. Met zijn grote snor …

| podcast

Straatjutten, is dat een woord? Voor de straatjutters van Leiderdorp in ieder geval wel. Om de week maken zij vrijwillig hun woonplaats een beetje schoner door zwerfafval te rapen. Hoe langer je naar de grond kijkt, hoe meer afval je gaat zien. Dat weet Willemijn Biemond (35) als geen ander. Minimaal een keer per week …

| achtergrond

Vele mensen hebben een negatief beeld van de daklozenopvang. Hoewel er in veel Nederlandse steden inderdaad niet voldoende hulp geboden kan worden, doet Leiden het erg goed. Om te kijken op welke manier daklozen hier geholpen worden, ging onze report een kijkje nemen. Geen oud gebouw dat stinkt naar urine en sigaretten. Geen grote volle …

| reportage

Met de komst van Het Slachthuis en Aloha Leiden is de keuze aan vega(n) eetgelegenheden groter in de sleutelstad. Vegans zijn er blij mee.